Een bewakingsagent is geen politieagent.
Bewakingsagenten hebben specifieke taken en bevoegdheden binnen hun opdracht, maar die bevoegdheden zijn begrensd. Of iemand mag worden tegengehouden, hangt sterk af van de situatie, de plaats, de activiteit en de wettelijke basis.
In de praktijk worden verschillende dingen vaak door elkaar gehaald: iemand aanspreken, toegang weigeren, vragen om te wachten, een persoon begeleiden, of iemand fysiek beletten om weg te gaan. Die handelingen hebben niet allemaal dezelfde juridische betekenis.
Een bewakingsagent mag in bepaalde situaties personen aanspreken, toezicht houden, toegang controleren of de veiligheid op een plaats helpen verzekeren. Dat betekent niet automatisch dat hij dezelfde bevoegdheden heeft als politie.
De wet op de private en bijzondere veiligheid werkt met activiteiten, plaatsen en bevoegdheden. Zo zijn er regels rond evenementenbewaking, bewaking in het uitgaansmilieu, winkelinspectie, verkeersbegeleiding en andere activiteiten. Sommige bevoegdheden zijn generiek, andere zijn verbonden aan een specifieke activiteit of situatie.
Daarom is het gevaarlijk om algemeen te zeggen: “een bewakingsagent mag iemand altijd tegenhouden” of “een bewakingsagent mag dat nooit”. De juiste vraag is: in welke context, op welke plaats en binnen welke opdracht?
Voor opdrachtgevers is het belangrijk dat de bewakingsopdracht duidelijk wordt omschreven. Welke taken moeten agenten uitvoeren? Gaat het om toegangscontrole, toezicht, crowd management, winkelinspectie of een andere activiteit? En welke instructies krijgen zij bij incidenten?
Bij twijfel is het verstandig om de opdracht te bespreken met een erkende onderneming of, bij complexere situaties, met een vergunde onderneming voor veiligheidsadvies.
Kernboodschap.
Een bewakingsagent kan binnen zijn opdracht optreden, maar zijn bevoegdheden zijn niet onbeperkt. Voor concrete situaties moet steeds naar de actuele wetgeving, de plaats en de vergunde activiteit worden gekeken.